Eindstanden Onderlinge Competitie ADC seizoen 2009/2010 (2008/2009 staat hier)

De onderlinge competitie werd ook dit jaar weer uitstekend bezocht. We hebben een bijna volledige voorronde kunnen draaien, en daarna in twee finalegroepen kunnen bepalen wie daadwerkelijk sterkste was. Ook in de bekercompetitie konden nog de nodige wedstrijden worden gedraaid. Volgend jaar hopen we op dezelfde voet verder te kunnen gaan, al wil uw wedstrijdleider ook denken aan andere alternatieven. Bijvoorbeeld: eens in de maand wedstrijden met versneld tempo (bv. 30 minuten per persoon) en hiervoor een aparte rangschikking. Hieraan zou dan ook de wat gevorderde jeugd aan mee kunnen doen.

Finalegroep A

Finalegroep A (ook wel ‘Kampioenschap van Alphen’) was opnieuw een prooi voor Martijn van der Klis. Dat ging deze keer echter niet zonder slag of stoot: tegen Robert moest hij zelfs een hardhandige nederlaag incasseren! Ook Ali deed uitstekend mee en wist op zijn beurt Robert weer te verschalken. In de laatste en beslissende wedstrijd bleek Martijn echter toch weer de meest slagvaardige. Klaas, Wouter en Co draaiden eigenlijk ook best goed, al ontbrak op de zomeravonden bij de laatste twee af en toe de benodigde scherpte.

Finalegroep B

In de tweede finalegroep werd ook weer fanatiek gestreden. Veel partijen eindigden in een beslissing, maar niemand wist ongeslagen te blijven. Spannend tot op het laatst dus! Arie van Diggele bleek uiteindelijk de sterkste en zal volgend jaar ongetwijfeld weer proberen in groep A terecht te komen. Ook de prestatie van Arend is vermeldenswaardig. De oude rot in het vak blijkt keer op keer een sluwe vos! Nieuwkomer Thomas snoepte Rein in een grappige partij twee belangrijke punten af. Is hij volgend jaar tot nog meer in staat? Tom was na een vorig superseizoen nu wat minder op dreef, en voor Reier geldt eigenlijk hetzelfde, maar wie weet zien we ze volgend jaar weer terug in de top van het klassement!

Bekercompetitie

In de bekercompetitie, nogal in de vorm van: ‘wie het meeste speelt, heeft de meeste kansen’, was dit jaar een prooi voor Klaas te Bos. Onze voorzitter bleek gedurende het hele jaar het meest stabiel en ook in de bekercoompetitie wist hij het aantal verliespartijen te beperken tot één. Reier speelde dit jaar de meeste partijen van iedereen (op de voet gevolgd door Co en Wouter), en dat verdient uiteraard ook een grote pluim.